EN/DE/FR УКР/РУС KONTAKT

Raport z działań Inicjatywy Pracowniczej podczas epidemii koronawirusa

Od samego początku wybuchu epidemii koronawirusa Inicjatywa Pracownicza prowadzi intensywne działania na rzecz obrony praw pracowniczych. Nasz związek koncentruje się z jednej strony na walce o bezpieczne i higieniczne warunki pracy (w tym zamknięcie zakładów, których działalność nie jest niezbędna w okresie epidemii), z drugiej – przygotowuje na konflikty związane z próbami przerzucenia kosztów nadchodzącego kryzysu ekonomicznego na pracowników i pracownice. Działania te są prowadzone na poziomie poszczególnych zakładów pracy, jak i w skali ogólnopolskiej.

Poniżej publikujemy szczegółowy raport z działań Inicjatywy Pracowniczej w marcu br.

Działalność ogólnopolska

Tuż po pierwszych decyzjach władz publicznych o ograniczeniu działalności placówek edukacyjnych, kulturalnych i opiekuńczych, Komisja Krajowa uruchomiła specjalny serwis poświęcony wpływowi epidemii na sytuację pracowników i pracownic. Są w nim publikowane porady prawne, informacje o działaniach komisji zakładowych i międzyzakładowych, raporty z innych krajów i informacje na temat przygotowywanej przez rząd „tarczy antykryzysowej”.

Do tej pory ukazało się 6 poradników prawnych, omawiających takie kwestie jak: (1) przestój i wynagrodzenie za czas przestoju, (2) regulacje dotyczące urlopów, (3) wynagrodzenie / zasiłek chorobowy dla osób objętych kwarantanną, (4) możliwość przerwania pracy w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia.

Komisja Krajowa wydała także stanowisko krytycznie odnoszące się do planowanych przez rząd zmian prawnych przedstawianych jako „tarcza antykryzysowa”, sprzeciwiając się wszelkim formom redukcji wynagrodzeń, dopłatom z budżetu państwa dla pracodawców oraz próbom dalszego uelastyczniania czasu pracy. Jako alternatywę dla „tarczy” wskazano m.in.: (1) podniesienie zasiłków dla bezrobotnych i zniesienie restrykcyjnych zasad, które sprawiają, że niecałe 20% osób bezrobotnych ma prawo do zasiłku, (2) powszechny dostęp do opieki zdrowotnej, (3) likwidację umów śmieciowych, (4) zapewnienia wszystkim darmowego dostępu do podstawowych mediów (prąd, gaz, bieżąca woda, ogrzewanie).
Na stronie ukazała się także szczegółowa analiza konsekwencji, jakie niosą ze sobą rządowe propozycje zawarte w „tarczy” a także raporty z działań związków zawodowych w innych krajach.

Obecnie przygotowywane są materiały zachęcające osoby nieuzwiązkowione do organizowania się oraz poradniki dotyczące takich kwestii jak: możliwość blokowania cięć wynagrodzeń i zwolnień z przyczyn ekonomicznych.

Sektor prywatny - przemysł

W zakładach produkcyjnych z branży przemysłu – Volkswagenie i Danfossie – kluczowym postulatem komisji IP było wstrzymanie produkcji i wprowadzenie przestoju płatnego w 100%. Postulat ten udało się zrealizować w zakładach Volkswagena w Poznaniu, które zatrudniają ok. 11 tys. osób. Fabryki Danfossa działają jednak do tej pory, chociaż doszło do zmian w organizacji pracy.

14 marca Komisja Inicjatywy Pracowniczej przy Volkswagen Poznań opublikowała „List otwarty do zarządu VW Poznań i władz RP” w którym zażądała: (1) wstrzymania produkcji z zachowaniem 100% wynagrodzenia, (2) uruchomienia funduszu wsparcia dla pracowników na zwiększone wydatki na opiekę medyczną podczas pandemii oraz (3) przedłużenia umów z pracownikami tymczasowymi do końca pandemii. List kończył apel do władz państwowych o interwencję w przypadku, gdyby zarząd firmy nie był skłonny zrealizować postulatów związku.

W kolejnych dniach zarząd odmawiał spotkań z przedstawicielami komisji, a w komunikatach do pracowników firma wskazywała, że priorytetem jest „zachowanie ciągłości produkcji”. Jednocześnie, do Polski napływały informacje z fabryk samochodów w innych krajach (nie tylko VW), gdzie przy aktywnej roli związków zawodowych wprowadzono przestój (tak było min. w Hiszpanii, Francji, i na Słowacji).

Po 3 dniach od publikacji „Listu”, Volkswagen ogłosił wprowadzenie dwutygodniowego przestoju począwszy od piątku 20 marca br. Początkowo miał on trwać dwa tygodnie, ale ostatecznie przedłużono go do 10 kwietnia. Zgodnie z porozumieniem między zarządem a NSZZ Solidarność, część tych dni będzie traktowana jako przestój (tzw. „dni elastyczności”), a na pozostałe pracownicy „mają możliwość” wzięcia płatnego urlopu. Zdarzały się jednak przypadki, że pracownikom sugerowano, że muszą oni odebrać zaległy urlop za zeszły rok, aby móc w ogóle skorzystać z przestoju. Po interwencji komisji IP, tego rodzaju naciski ustały.

Marzec dla komisji Inicjatywy Pracowniczej w zakładach Danfossa rozpoczął się od walki o podwyżki wynagrodzeń. Po serii akcji ulotkowych (z których jedna zakończyła się interwencją policji wezwanej przez władze firmy) i wzroście niezadowolenia wśród pracowników, Danfoss Poland zdecydował się o dwa tygodnie wcześniej poinformować pracowników produkcyjnych o wynikach ASR’20 (czyli corocznego przeglądu płac). Wynagrodzenia dla tej kategorii zatrudnionych wzrosły od 5% do 11% (różnie dla różnych stanowisk pracy) i było to dużo mniej od tego, czego oczekiwała komisja. Jednak 2 tygodnie później okazało się, że były to jedyne podwyżki przyznane przez Danfoss Poland w tym roku.

W połowie marca Zarząd Danfoss Poland poinformował, że, odwołuje ASR’20 dla pracowników biurowych, uzasadniając to epidemią koronawirusa i pogarszającą się sytuacją ekonomiczną firmy. Później okazało się również, że nie we wszystkich zakładach Danfoss-a w Europie Wschodniej ASR’20 był przyznany pracownikom produkcyjnym. Wydaje się więc, że polscy pracownicy produkcyjni dostali podwyżki, ponieważ Danfoss, w momencie ogłaszania odwołania ASR’20 dla pracowników biurowych, nie mógł już wycofać się z tych przyznanych 2 tyg. wcześniej pracownikom produkcyjnym.

Później, uwaga wszystkich skoncentrowała się na przeciwdziałaniu epidemii, która z początkiem marca brutalnie wkraczała do Polski. W Danfossie wprowadzono m.in.: pracę zdalną dla pracowników i pracownic biurowych, zmieniono organizację wydawania posiłków w kantynie oraz zalecono wszystkim pracownikom utrzymywanie odległości minimum 1,5 metra i częstsze odkażanie rąk i maszyn. Część z tych zmian została wcześniej zgłoszona jako postulaty Inicjatywy Pracowniczej.

W opinii pracowników i komisji IP zmiany te są jednak niewystarczające – przy ciągle obowiązujących normach wydajności oraz skoncentrowaniu tak dużej liczby pracowników i pracownic na terenie zakładu, zachowanie zalecanych odstępów i ograniczenie kontaktów do minimum jest po prostu niewykonalne. Dlatego komisja dwukrotnie zwróciła się do zarządu z wnioskiem o czasowe zamknięcie zakładu pracy powołując się przy tym na zamknięcie fabryk Danfossa we Włoszech i Indiach. Władze spółki nie przychyliły się jednak do tego wniosku, argumentując, że zamknięcie fabryk koncernu w innych krajach wynikało z decyzji władz publicznych.

Sektor prywatny – logistyka

Pomimo epidemii, magazyny Amazona i Avonu pracują bez większych zmian, a obie firmy w momencie pisania tego artykuły nie rozważały wstrzymania pracy, pomimo że taki postulat wysunęły działające w tych zakładach związki zawodowe.

Komisja Inicjatywy Pracowniczej w Amazonie już 11 marca wystosowała apel o zamknięcie magazynów i domagała się spotkania z zarządem. Wobec braku reakcji ze strony Amazona, 16 marca Inicjatywa Pracownicza wspólnie z komisją zakładową NSZZ Solidarność skierowały apel o zamknięcie magazynów do wojewodów, domagając się interwencji władz publicznych.

Dopiero 20 marca doszło do telekonferencji przedstawicieli związków zawodowych z władzami spółki, które odmówiły rozmów o zamknięciu magazynów. Pracodawca przedstawił jedynie propozycję dodatku w wysokości 4 zł brutto za każdą przepracowaną godzinę od 15 marca do 30 kwietnia, odmawiając negocjacji jego wysokości i warunków wypłacania. W kolejnych dniach związki zawodowe przeprowadziły szeroką kampanię informacyjną nt. tego jak wygląda praca w magazynach firmy – media społecznościowe obiegły m.in. filmy z szatni, autobusów czy kantyn oraz mapa pokazująca z jak dużego obszaru codziennie dowozi się do pracy 30 tys. pracowników i pracownic firmy.

30 marca Inicjatywa Pracownicza i Solidarność wyraziły zgodę na wprowadzenie dodatku 4 zł brutto za każdą godzinę pracy w okresie od 15 marca do 30 kwietnia, zapowiedziały jednak kontynuację starań o zamknięcie magazynów na czas epidemii.

Podobne do komisji w Amazonie żądania wysunęła Komisja Zakładowa Inicjatywy Pracowniczej działająca w magazynach Avon Distribution Sp. z o.o. w Garwolinie (woj. mazowieckie), które w okresie epidemii pracują „normalnie”. W piśmie przesłanym pracodawcy 13 marca, komisja OZZ IP zaapelowała o:
- wprowadzenie w firmie przestoju ekonomicznego (na podstawie przepisów tzw. „drugiej ustawy antykryzysowej” z 2013 r.);
- zawieszenia norm wydajnościowych, co pozwoliłoby na zwiększenie czasu przeznaczonego na odpoczynek i utrzymanie prawidłowej higieny w sytuacji zagrożenia zarażeniem koronawirusem;
- zawieszenia 12-o godzinnych zmian, aby zmniejszyć obciążenie pracą pracowników i pracownic; w szczególności osób szczególnie narażonych z racji wieku czy problemów z ciśnieniem, cukrzycą.
- wyposażenia pracowników ochrony i kierowców w dodatkowe urządzenia do przeprowadzania dezynfekcji (parownice i dyfuzory); Na razie mają szmatkę i alkohol do przecierania.
- zwiększenia liczby dni płatnego urlopu w okresie epidemii, aby możliwe było sprawowanie przez pracowników i pracownice opieki nad rodzicami w podeszłym wieku;
- wprowadzenia zmian w systemie premiowania,
- przedstawienia przez firmę informacji o planowanych środkach zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim pracującym w magazynach Avonu – osobom zatrudnianym bezpośrednio oraz pracownikom i pracownicom agencyjnym.

Pracodawca odpowiedział na pismo Komisji trzy dni później. Kierownictwo zadeklarowało, że "troska o zdrowie i bezpieczeństwo pracowników jest "najwyższym priorytetem" grupy Avon, jednak w odniesieniu do kluczowych postulatów spółka „nie przewiduje w najbliższym czasie” ani wprowadzenia przestoju, ani obniżenia norm wydajnościowych, ani skrócenia długości zmian. Zmniejszono "efektywny czas pracy" o 4% (około 18 minut) dając tym samym większą szanse na premie, by pracownicy mogli umyć ręce zachowując prawo do premii. Dodatkowo pracodawca zakupił termometry bezdotykowe. O co związek wnioskował kilkakrotnie. Te działania są jednak w opinii naszej komisji niewystarczające.

Sektor publiczny – szkolnictwo wyższe

Zgodnie z decyzjami Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz rektorów, uczelnie w Polsce prowadzą zajęcia dydaktyczne zdalnie, a w budynkach wykonywana jest (w ograniczonym zakresie) praca działów administracji i obsługi. Komisje Inicjatywy Pracowniczej na uczelniach i w instytucjach naukowych podjęły na przestrzeni ostatnich dwóch tygodni kilka interwencji, głównie dotyczących warunków pracy personelu technicznego (obsługi).

Komisja OZZ IP na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu przekazała pismo w sprawie braku odpowiednich zabezpieczeń osób pracujących w domach studenckich na recepcjach; dzięki interwencji Komisji OZZ IP na Uniwersytecie Jagiellońskim umożliwiono pracownicom i pracownikom Biblioteki Jagiellońskiej wykonywanie pracy zdalnie, Komisja OZZ IP na Uniwersytecie Warszawskim interweniowała w sprawie warunków pracy pracownic obsługi w jednym z budynków Wydziału Filozofii i Socjologii – po interwencji skrócono godziny otwarcia budynku i umożliwiono pracę na dyżurach ze zmniejszoną obsadą.

Komisje publikowały także szereg stanowisk: Komisja OZZ IP przy Uniwersytecie Wrocławskim złożyła 13 marca pismo odnośnie warunków, bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników i pracownic nie będących nauczycielami akademickimi; Komisja OZZ IP na UW opublikowała 18.03 stanowisko wyrażające zaniepokojenie rządowymi zapowiedziami obniżenia wynagrodzeń; Międzyzakładowa Komisja OZZ IP w Polskiej Akademii Nauk i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie przedstawiła 20 marca pismo w sprawie bezpieczeństwa pracy, zabezpieczenia wynagrodzeń osób najmniej zarabiających i zatrudnionych na umowach zleceniach oraz sposobu organizacji pracy zdalnej, która uwzględniłaby warunki domowe i obowiązki związane z pracę opiekuńczą.

20 marca przedstawiciele związków zawodowych na UW otrzymali pismo od rektora, w którym odnosi się on do pytań składanych przez związki w pierwszym tygodniu obowiązywania specjalnych rozporządzeń i zapewnia o podjęciu działań „minimalizujących skutki kryzysu dla pracownic i pracowników."

Sektor publiczny – kultura

Działalność wszystkich placówek kultury jest zawieszona do odwołania. Komisje zakładowe monitorują sytuację poszczególnych grup zatrudnionych. W większości przypadków pracownicy biurowi zostali skierowani do pracy zdalnej. W trudnym położeniu są osoby, których codzienna praca była stricte uzależniona od organizacji i przygotowywania wydarzeń: aktorki i aktorzy oraz personel techniczny (odwołane spektakle i próby), edukatorki i edukatorzy (odwołane grupy), osoby pracujące w przestrzeniach wystaw. Konsekwencje odwołania wydarzeń ponoszą szczególnie osoby z tych grup zatrudnione na umowach cywilno-prawnych. Gdzie można pracodawcy próbują zlecać im zadania wykonywane zdalnie (np. poprzez prowadzenie e-learningu, nagrywanie i publikowanie wystąpień, etc.), jest to jednak możliwe w ograniczonym zakresie.

Komisje zakładowe w instytucjach kultury prowadzą także negocjacje z pracodawcami dot. wypłacania pracownikom wynagrodzenia za okres przestoju zgodnie z opracowanym przez Inicjatywę Pracowniczą komentarzem prawnym. Przykładem jest Staromiejski Dom Kultury, gdzie trwają konsultacje między Komisją Zakładową a pracodawcą w sprawie zasad ustalania wynagrodzeń za przestój, pracę zdalną, dyżury pracownicze i innych wynagrodzeń w okresie zawieszenia działalności instytucji.

Sytuacja w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN pokazuj zaś, w jak trudnej sytuacji znalazły się osoby zatrudniane przez firmy świadczące usługi w ramach outsourcingu. Firma świadcząca takie usługi dla Muzeum POLIN w obszarze obsługi klienta wymusza na swoich pracownicach i pracownikach składanie wniosków urlopowych, nie wypłacając wynagrodzenia za przestój. Mimo interwencji komisji zakładowej przy Muzeum POLIN sytuacja nie uległa zmianie. W sprawie tej komisja zakładowa złożyła skargę do Państwowej Inspekcji Pracy.

Instytucje kultury wciąż czekają na wytyczne organów prowadzących dot. rozliczania się z pracownicami i pracownikami, osobami zatrudnionymi na umowy cywilno-prawne oraz firmami zewnętrznymi. Wszelkie ruchy wymagają zmian w rocznych budżetach, aneksowania umów czy niestandardowych rozwiązań wykraczających poza ramy Ustawy Prawo Zamówień Publicznych.

Czytaj dalej...

Zensur bei Volkswagen Poznan

Skandal! Versucht die Geschäftsführung von Volkswagen Poznań unserer Gewerkschaft den Kontakt zu den Medien zu erschweren? Vor unserer Pressekonferenz stellten die Anwälte von VW diese in Frage und behaupteten, ein Treffen mit den Medien sei eine öffentliche Versammlung, die den Charakter einer Protestaktion habe. Mehr noch: an den Ort der Pressekonferenz wurde die Polizei gerufen.

Czytaj dalej...

Inicjatywa Pracownicza w Volskwagenie żąda skrócenia czasu pracy

20 listopada br., Komisja Międzyzakładowa Inicjatywy Pracowniczej działająca przy zakładach Volskwagena złożyła na piśmie żądania, dając zarządowi 14 dni na ich realizację. Brak realizacji postulatów oznaczać będzie rozpoczęcie procedury sporu zbiorowego, która może zakończyć się strajkiem w fabryce zatrudniającej ponad 10 tys. osób. Inicjatywa Pracownicza domaga się: (1) zwolnienia tempa pracy, (2) skrócenia czasu pracy i zniesienia siedemnastej zmiany, (3) likwidacji banku nadgodzin i wprowadzenia miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (4) równego traktowania wszystkich organizacji związkowych działających w zakładach Volskwagena. Działania te są odpowiedzią na plany zwolnienia 750 osób, które niedawno ogłosił zarząd.

[przeczytaj stanowisko IP w Volskwagenie ws. planowanych zwolnień] [zobacz profil IP w Volskwagenie na Facebooku]

W kolejnych dniach listopada, na bramach zakładu w Antoninku, Wrześni i Swarzędzu rozdawane były informacyjne ulotki, w których wyjaśniamy załodze czym jest spór zbiorowy i czego żąda komisja Inicjatywy Pracowniczej. Poniżej przedstawiamy treść ulotki:

Czytaj dalej...

Stanowisko Komisji IP w Volkswagenie nt. automatyzacji i planowanych zwolnień

W zakładach Volkswagena w Poznaniu dyrekcja ogłosiła plany zwolnień, które mogą objąć nawet 750 pracowników i które związane są z automatyzacją procesu produkcji. W odpowiedzi na to ogłoszenie, Komisja Międzyzakładowa Inicjatywy Pracowniczej działająca w VW przyjęła stanowisko krytycznie odnoszące się do planów firmy. Poniżej publikujemy jego treść.

Czytaj dalej...

Zwycięstwo robotników w węgierskiej fabryce Audi: Mamy nadzieję, że nasz strajk zachęci innych pracowników do zjednoczenia się

Poniżej publikujemy tłumaczenie wywiadu, jaki Philippe Alcoy przeprowadził z przedstawicielami związki zawodowego AHFSZ dla portalu "LeaftEast" [zobacz stronę internetową Left East]. Wywiad okazał się pierwotnie w języku angielskim 10 kwietnia br. - tłumaczenie i publikacja za zgodą redakcji.

Pracownicy węgierskiej fabryki Audi w mieście Györ na zachodzie kraju przeprowadzili pod koniec stycznia zwycięski, 7-dniowy strajk. Był on zorganizowany przez AHFSZ (Niezależny Związek Zawodowy Audi Hungaria). AHFSZ ma obecnie 9700 członków wśród pracowników fabryki (72% załogi) i określa się jako „związek niezależny od wszystkich politycznych partii jak również wszystkich węgierskich federacji związkowych”. Członkowie AHFSZ zgodzili się odpowiedzieć na pytania Philippe Alcoy’a.

Czytaj dalej...

VW: Sąd Okręgowy w Poznaniu przyznał rację związkowcowi

W dniu 27 lipca na posiedzeniu niejawnym zakończyła się właśnie sprawa jednego z pracowników Volkswagen Poznań, członka OZZ Inicjatywa Pracownicza. Pełnomocnik powoda otrzymał właśnie odpis wyroku. Sąd Okręgowy na skutek wniesionej w imieniu pracownika apelacji zasądził na jego rzecz 14 223 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Ponadto obciążył kosztami postępowania stronę pozwaną (Volkswagena) nakazując ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa 712 zł oraz zwrócić powodowi 30 zł tytułem opłaty od apelacji. Wyrok jest prawomocny.

Czytaj dalej...

Wywiad z pracownikiem fabryki VW w Brunszwiku

Jeżeli pracownicy z różnych krajów nie utrzymują ze sobą kontaktów to łatwiej nimi manipulować – wywiad z pracownikiem fabryki VW w Brunszwiku, który ukazał się w gazecie zakładowej Komisji Inicjatywy Pracowniczej z Volkswagena. Całą gazetę możesz pobrać TUTAJ.


W jakim zakładzie pracujesz i jak wyglądają u was warunki zatrudnienia?

Pracuję 18 lat w zakładzie w Brunszwiku, to pierwsza fabryka założona przez VW. Obecnie zatrudnia ok. 8,2 tys. pracowników. Nie montujemy samochodów, lecz produkujemy podzespoły: układy kierownicze, amortyzatory, tarcze hamulcowe itd. W Brunszwiku istnieje również siedziba VW Bank, która zatrudnia ok 7 tys. pracowników. VW w Niemczech zatrudnia bezpośrednio ok. 120 tys. pracowników.

Jestem zatrudniony na umowie sprzed 2006 r. Zatrudnieni po tym roku pracują na gorszych warunkach. Mam najwyższą grupę zaszeregowania, którą można osiągnąć w moim zakładzie, zarabiam ok. 28 euro brutto na godzinę, mam umowę na czas nieokreślony, mój etat wynosi 33 godz. tygodniowo, zarabiam ok. 3900 euro brutto miesięcznie plus dodatki za zmiany. Pracownicy zatrudnieni przez spółkę córkę VW AutoVision (teraz już Volkswagen Service Group) wykonują taką samą pracę, lecz pracują 35 godz. tygodniowo i zarabiają ok. 1650 euro netto. Obecnie już 1000 osób w zakładzie w Brunszwiku zatrudniono przez AutoVision.

Co z układem zbiorowym, czy on nie obejmuje zatrudnionych przez agencję?
 
Zapisy układu zbiorowego obejmują jedynie zatrudnionych bezpośrednio przez VW. Obecnie nie zatrudnia się u nas przez agencje pracy tymczasowej. W 2017 r. niemieckie prawo zostało zmienione pod naciskiem Unii Europejskiej. Wcześniej pracownik agencyjny mógł zarabiać znacznie mniej niż zatrudniony bezpośrednio, teraz musi w zasadzie zarabiać tyle samo. VW ma jednak inne wyjście, żeby utrzymywać złe warunki pracy – to outsourcing. Pracownicy podwykonawców mogą legalnie zarabiać dużo mniej i pracować dłużej. VW stworzył własnego podwykonawcę, spółkę córkę Volkswagen Service Group, która wykonuje najróżniejsze prace w zakładzie. Ta forma outsourcingu zaczęła się u nas ok. 15 lat temu. Służy pogarszaniu warunków pracy wszystkich zatrudnionych. VW zatrudnia coraz więcej pracowników na gorszych warunkach i w ten sposób dzieli pracowników na lepszych i gorszych. Mimo że często obie grupy wykonują taką samą pracę, ich płace są różne. To wywiera presję na tych zatrudnionych bezpośrednio. Widzą, że zawsze może być gorzej, więc nie ma sensu żądać lepszych warunków. W ten sposób pogarszają warunki pracy ogółu załogi, nie tylko samych pracowników zatrudnionych przez podwykonawców.
 
Tabela płac
 
Czy należysz do związku zawodowego?
 
W Niemczech założenie niezależnego związku zawodowego jest bardzo trudne, gdyż trzeba spełnić bardzo wygórowane wymogi prawne. Nie mam wielkiego wyboru, więc jestem w IG Metall. Monopol IG Metall w koncernie jest bardzo wygodny dla związkowych biurokratów, jak i dla zarządu firmy. Jedni i drudzy wspierają się nawzajem, gdyż łączy ich wspólny interes. Polega on na zdobywaniu przez małą grupę karierowiczów coraz lepszych stołków i coraz większych płac. Niezależny związek i pracownicy domagający się poprawy warunków pracy mogliby im w tym przeszkadzać. IG Metall od początku lat 90. bardziej zależy na interesie koncernu, a nie na interesie pracowników. Związek przyjął, że jego głównym zadaniem jest utrzymanie wysokiej wydajności, a więc konkurencyjności pojedynczych lokalizacji. Kwestie walki o lepsze płace odłożył na drugi plan.
 
Dążenie do obniżania kosztów produkcji oczywiście odbija się na pracownikach. Od 1990 r. związkowcy wraz z zarządem straszą nas, że Europa Wschodnia przejmie produkcję. W ten sposób napuszczają na siebie załogi z różnych krajów. Straszą nas Polakami i wmawiają, że pracownicy z innych krajów są tańsi, a my musimy z nimi konkurować. W ten sposób koncern próbuje wykorzystać różnice narodowościowe. Prawda jest taka, że Polskich i Niemieckich pracowników łączy wspólny interes. VW i IG Metall nie chcą, żeby doszło do zacieśnienia kontaktów pomiędzy tymi, którzy pracują na liniach w Niemczech i w Polsce. Jeżeli pracownicy z różnych krajów nie utrzymują ze sobą kontaktów, to łatwiej nimi manipulować.
 
Podobnie jest u nas. Zarząd i wspierający go związek nie chcą, aby szeregowi pracownicy z Polski i Niemiec utrzymywali ze sobą bezpośrednie kontakty. Wobec tego panuje wiele mitów, np. dotyczących waszych warunków pracy.
 
Zazwyczaj zmiany związane z pogarszaniem warunków pracy najpierw wprowadzane są w Niemczech. Np. zmiany weekendowe, podwykonawstwo, napuszczanie na siebie różnych zakładów, tak żeby ze sobą konkurowały o to, który wyprodukuje więcej i taniej. Związki zawodowe też dają się wciągnąć w wyścig o zwiększenie produkcji i wzajemnie się pod tym względem zwalczają. Zamiast o wyższe płace dla wszystkich, walczą o wyższą wydajność.
 
Przykładowo kwestia zmian. Mój dział rusza w poniedziałek rano i kończy pracę w niedzielę rano. Pracujemy w systemie czterobrygadowym. W Niemczech praca w niedzielę jest zakazana, ale VW przekonuje lokalne władze, że dział, który pracuje w niedzielę, jest na krawędzi bankructwa i uzyskuje co 3 miesiące zezwolenie na prowadzenie niedzielnej produkcji. Zarząd wprowadza skomplikowane systemy zmian po to, by produkować jak najwięcej przy minimalnej ilości ludzi, narzędzi i powierzchni. Ciężko się poznać, gdy w sąsiednich działach cały czas pracują inni ludzie. Co więcej, wprowadzenie zmian weekendowych spowodowało, że trudno się wspólnie spotkać po pracy. Taki system utrudnia prowadzenie niezależnej działalności związkowej. Jeżeli nie możesz się spotkać po pracy z kolegami, to cała działalność związkowa może być prowadzona tylko przez biurokratów, którzy są na etatach i mają czas. Wprowadzenie zmiany w weekendy wzmocniło monopol IG Metall, więc wątpię, żeby u was Solidarność skutecznie przeciwstawiła się wprowadzeniu 18 zmiany czy kolejnych zmian. Biorą przykład z IG Metall i wiedzą, że to jeszcze bardziej wzmocni ich dominację nad załogą.
 
Skąd wiecie, że w Poznaniu zawiązała się komisja Inicjatywy Pracowniczej?
 
O zeszłorocznym strajku w Bratysławie, strajku w Portugalii czy zwolnieniu pracowników z Antoninka za założenie komisji Inicjatywy Pracowniczej w ogóle się nie mówi. Góra IG Metall trzyma wszelkie kontakty i nie dopuszcza, aby szeregowi pracownicy z różnych krajów kontaktowali się między sobą. Gdy z gazety dowiedzieliśmy się o zwolnieniu pracowników z Antoninka to chcieliśmy, aby IG Metall zrobiło jakiś ruch w ich obronie. Nasz związek był pod tym względem bezużyteczny, więc nie oglądając się na nich, jako pracownicy szeregowi, nawiązaliśmy kontakt z Inicjatywą.

 

Czytaj dalej...

Na pierwszej linii nr 2/2018

Biuletyn Komisji Międzyzakładowej OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Volskwagen Poznań. Numer 2 / maj 2018.

Spis treści:

Wyniki ankiety pracowniczej

Rezolucja sektora motoryzacyjnego i metalurgicznego z trzeciego spotkania Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk

Ostatnie miesiące działań Inicjatywy Pracowniczej w DHL

Co sądzisz o negocjacjach płacowych i kalendarzu na 2018 r.?

Strajki w VW w Nawarze (Kraj Basków / Hiszpania)

Jeżeli pracownicy z różnych krajów nie utrzymują ze sobą kontaktów, to łatwiej nimi manipulować - Wywiad z pracownikiem fabryki VW w Brunszwiku

Solidarność próbuje zamykać w sądzie usta pracownikom Volkswagena. Czy opłaca to ze składek swoich członków?

Czytaj dalej...

Hiszpania: strajki w Amazonie i Volskwagenie

W marcu br. w hiszpańskim magazynie Amazona pod Madrytem oraz w zlokalizowanej w Kraju Basków fabryce Volskwagena miały miejsce akcje strajkowe. Oba protesty były współorganizowane przez sekcje zakładowe zaprzyjaźnionego z Inicjatywą Pracowniczą związku Powszechna Konfederacja Pracy CGT. Poniżej przedstawiamy krótki raport na temat przyczyn i przebiegu obu protestów.

Czytaj dalej...

Niemcy: krótszy tydzień pracy w przemyśle

Od przyszłego roku ponad 2,3 miliona pracowników i pracownic niemieckiego przemysłu będzie mogło skrócić swój tygodniowy czas pracy do 28 godzin. To efekt porozumienia, jakie w lutym br. zawarły: związek zawodowy IG Metall oraz stowarzyszenie pracodawców przemysłu metalowego i elektrycznego Gesamtmetall.  Podpisanie porozumienia było poprzedzone masową akcją strajkową. Lewicowy dziennik Junge Welt podał, że w ramach serii 24-godzinnych strajków ostrzegawczych na przełomie stycznia i lutego strajkowało łącznie ok. pół miliona pracowników i pracownic z 280 zakładów pracy.

Czytaj dalej...

III Spotkanie Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walki w Madrycie

W dniach 25-28 stycznia w miejscowości Escorial pod Madrytem delegacja Inicjatywy Pracowniczej uczestniczyła w Trzecim Spotkaniu Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk zrzeszającej oddolne związki zawodowe i ruchy społeczne z całego świata. Konferencja zgromadziła ponad 220 uczestników i uczestniczek reprezentujących blisko 50 związków zawodowych, organizacji pro-pracowniczych oraz niezależnych mediów z ponad 20 państw. Najliczniej reprezentowane były Hiszpania, Brazylia, Francja, i Włochy. Wśród branż dominowały metalurgia, przemysł samochodowy, edukacja i transport publiczny.

Czytaj dalej...

Rezolucja sektora motoryzacyjnego i metalurgicznego z trzeciego spotkania Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk

Na zaproszenie hiszpańskiej Powszechnej Konfederacji Pracy (CGT) w dniach 25-28 stycznia 2018 r. reprezentanci Komisji Międzyzakładowej OZZIP przy VW Poznań uczestniczyli w spotkaniu pracowników sektora motoryzacyjnego. Poniżej publikujemy treść rezolucji przyjętej przez organizacje związkowe uczestniczące w owym spotkaniu.

My, przedstawiciele związków zawodowych działających w przemyśle motoryzacyjnym zebrani na spotkaniu Międzynarodowej Sieci Związków Zawodowych Solidarność i Walki, po dokonaniu analizy rozmaitych sytuacji i konfliktów z którymi się obecnie spotykamy, oświadczamy co następuje:

  • Stwierdzamy, że międzynarodowe koncerny motoryzacyjne w dalszym ciągu szantażują swoich pracowników. Grożą im przeniesieniem zakładów pracy, o ile nie zaakceptują  narzucanych im warunków pacy, które wiążą się ze zwiększeniem elastyczności, cięciami płac, pogorszeniem warunków socjalnych oraz pogarszaniem innych aspektów pracy negatywnie wpływających na nasze zdrowie. Ostatnie konflikty miały miejsce w zakładach VW-Lizbona, VW-Poznań oraz Opel-Saragossa.Wyrażamy nasze pełne poparcie dla pracowników i pracownic będących ofiarami takich szantaży, jak również wzywamy szefostwo do wycofania się i zaprzestania podobnych praktyk.
  • W ostatnich dekadach warunki zatrudnienia w sektorze motoryzacyjnym ulegają postępującemu i niedopuszczalnemu pogorszeniu. Tymczasowe formy zatrudnienia, czy podwykonawstwo służą jedynie zwiększeniu zysków przedsiębiorstw kosztem pogorszenia warunków zatrudnienia całej załogi.
  • Przykładem walki z zatrudnieniem tymczasowym może być akcja protestacyjna w fabryce Renault w Valladolid (Hiszpania), która dowiodła, że tego typu forma zatrudnienia jest naruszeniem prawa.Wzywamy wszystkie związki zawodowe oraz pracowników i pracownice sektora motoryzacyjnego, aby domagały się umów na czas nieokreślony na każdym stanowisku, jak również włączenia załóg podwykonawców do ogółu załogi macierzystego zakładu. 
  • Należy pamiętać, że odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponoszą również rządzący politycy. Nie biorą oni pod uwagę interesów pracowniczych, uginają się pod szantażem koncernów międzynarodowych i często udzielają im wsparcia z funduszy publicznych, za co płaci całe społeczeństwo. Potępiamy również poparcie przez niemal wszystkie rządy umów międzynarodowych takich jak CETA, czy TTIP, które ewidentnie uderzają w prawa i interesy pracowników.
  • Potępiamy koncepcję nowego uprzemysłowienia technologicznego (tzw. Przemysł 4.0) zagrażającego setkom tysięcy miejsc pracy na całym świecie. Udzielamy naszego wsparcia wszystkim, którzy tak jak ostatnio nasi koledzy i koleżanki z Niemiec, walczą o rozwiązania korzystne dla pracowników.Jedyną godną i możliwą alternatywą jest skrócenie czasu pracy załóg bez redukcji wynagrodzenia, obniżenie wieku emerytalnego oraz nałożenie i skuteczne egzekwowanie przez rządzących podatków dla największych beneficjentów nowych technologii.
  • Z niepokojem obserwujemy pogarszający się stan zdrowia pracowników i pracownic, również tych najmłodszych, spowodowany presją i powtarzalnością wykonywanych czynności oraz brakiem odpowiedniej profilaktyki i opieki medycznej.Żądamy, aby koncerny zadbały i zagwarantowały załogom pracę w warunkach niezagrażających  zdrowiu od momentu zatrudnienia, aż do przejścia na emeryturę. Domagamy się również przywrócenia mniej obciążających stanowisk pracy, które mogą wykonywać osoby chore lub nie w pełni sprawne. Uważamy, że ochrona zdrowia musi być codzienną troską o każdego pracownika, a nie tematem zainteresowania jedynie 28 kwietnia (Międzynarodowy Dzień Pamięci Ofiar Wypadków przy Pracy i Chorób Zawodowych). 
  • W sektorze motoryzacyjnym kobiety stanowią cały czas mniejszość mającą utrudniony dostęp do awansu zawodowego.Mając na uwadze niestabilną sytuację kobiet pracujących we wszystkich sektorach, wzywamy do wsparcia zwołanego na 8 marca 2018 r. strajku powszechnego.
  • Przemysł samochodowy powinien bardziej zaangażować się w ochronę środowiska. Stosowane aktualnie technologie mogą zagrozić przetrwaniu naszej planety.Stawiamy na rozwój transportu zbiorowego, a także na produkcję pojazdów nieemitujących zanieczyszczeń.

W związku z powyższą problematyką i rozwijaniem działalności związkowej na całym świecie wzywamy wszystkich pracowników i pracownice sektora motoryzacyjnego do codziennej walki o godne warunki pracy i o lepszą przyszłość dla nas wszystkich.

Walka to jedyna droga

Sekcja Związkowa CGT w zakładach Volkswagena w Nawarrze (Hiszpania)
SI COBAS - Międzybranżowy Związek "Komitety Oddolne" (Włochy)
Przedstawiciel pracowników z zakładów Volkswagena w Palmeli (Portugalia)
Komisja Międzyzakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Volkswagen Poznań (Polska)
Sekcja Związkowa Solidaires w Renault (Francja)
Sekcja Związkowa CGT w zakładach SEATa w Martorell oraz Zona Franca (Hiszpania)
Sekcja Związkowa CGT w zakładach Renault w Valladolid (Hiszpania)
Związek Pracowników Sektora Metalurgii CSP-Conlutas (Brazylia) 
Sekcja Związkowa COBAS w zakładach Pirelli (Włochy)
Sekcja Związkowa CGT w zakładach Iveco (Hiszpania)
Sekcja Związkowa Solidaires w zakładach grupy PSA (Peugeot, Citroën) w Aulnay (Francja)
Sekcja Związkowa Solidaires w zakładach Renault w Vincourt (Francja)
TIE Transnational Information Excchange - grupa wspierająca walki pracownicze (Niemcy)

Czytaj dalej...

Sprawozdanie finansowe za rok 2017 Komisji Międzyzakładowej OZZIP przy Volkswagen Poznań

Sprawozdanie finansowe za rok 2017 Komisji Międzyzakładowej OZZIP przy Volkswagen Poznań

 

Sprawozdanie obejmuje okres od dnia powstania komisji (06.08.2017) do 31.12.2017 r.

 

Przychód ze składek członkowskich – 4,390 zł.

Rozchód:

- druk 250 szt. koszulek – 2563,4 zł;

- druk ok. 15 tys. ulotek rozdawanych pod bramami i na terenie czterech zakładów – 961,49 zł;

- paliwo przeznaczone na przejazdy samochodowe do zakładu nr 1 – 438,53 zł.

 

Rozchód ogółem – 3963,42 zł.

 

Stan konta w dniu 31.12.2017 – 426,58 zł.

Czytaj dalej...

OZZ Inicjatywa Pracownicza
Komisja Krajowa

ul. Kościelna 4/1a, 60-538 Poznań
530 377 534
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
REGON: 634611023
NIP: 779-22-38-665

Przystąp do związku

Czy związki zawodowe kojarzą ci się tylko z wielkimi, biurokratycznymi centralami i „etatowymi działaczami”, którzy wchodzą w układy z pracodawcami oraz elitami politycznymi? Nie musi tak być! OZZIP jest związkiem zawodowym, który powstał, aby stworzyć inny model działalności związkowej.

tel. kontaktowy: 530 377 534
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Kontakt dla prasy

tel. kontaktowy: 501 303 351
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

In english

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.